در پاييزي كه گذشت تنها برگهاي پاييزي نبودند كه منظره اي از رنگ وزيبايي آفريدند و آنگاه فرو افتادند، عمران صلاحي،بابك بيات،ناصر عبداللهي و ... از پيش ما رفتند ؛ آري جسمي فرو ميريزد ،روحي اوج ميگيرد و اين زيباييست كه هرگز نميميرد

ناصريا! ميخواستم بگويم هميشه در خاطر مايي، ديدم خوانده‌‌ا‌ی :"من خودمم نه خاطره / منظره‌ام نه پنجره"

***************************

شرمنده دوستاني هستم  كه در نبود من بودن و اميدوارم عذر مرا از جهت گرفتاريهاي شخصي بپذيرن، از طريق دوست عزيزي مطلع شدم كه فرامرزخان در مصاحبه شون اين مكان ناقابل را قابل دونستن و يادي از وبلاگ كردن كه از اين بابت بسيار سپاسگذارم.