تبليغاتX
Faramarz Assef
جمعه 14 بهمن1384
ِAFRA 4

pad1) Setareh

 

 

 

 

Title: War and Peace     Release: 1998

» ستاره

من كويري بي نشونم (هِي)
پر زخمم اگر چه خاموشم

‌‍[آي ستاره آي ستاره آي ستاره
پشت پردة ابر تيره اي دوباره
سرمه اي بكش بر دو چشم خود كه امشب
شب نشيني لحظه هاي انتظاره]

من كويري بي نشونم پر زخمم اگر چه خاموشم
اون اسير خستة خسته كه سراپا هميشه آغوشم
من كويري بي نشونم پر زخمم اگر چه خاموشم
اي ستاره قبلة من باش كه زيارت شده فراموشم

دامن بادُ گرفتم، اسم تو روي لبش بود
از تو گفت و هُرم نفسهاش رو سر من دست نوازش بود
تن من زخميه اينجا، واسه اين بزم شبونه
رخت نور و نقره تنم كن، كاروان يك امشبُ مهمونه
كاروان امشبُ مهمونه
[آي ستاره آي ستاره آي ستاره
پشت پردة ابر تيره اي دوباره
سرمه اي بكش بر دو چشم خود كه امشب
شب نشيني لحظه هاي انتظاره]

از تو گفتن، از تو خوندن، واسه من مثل مناجاته
گم شدن در بي نهايت، گفته اون پير خراباته
اگه باشي و نباشي، اسم تو اسم شب عشقه
اي ستاره تا قيامت دل عاشق در طلب عشقه، در طلب عشقه، در طلب عشقه

پس بزن امشب پردة ابرُ، مجمر نورم كن
وقت ظهوره، جلوه گري كن، مست غرورم كن
ناجي من باش امشب و هر شب، تاج سر من باش
آزاد باش و ستارة آزادي من باش، آزادي من باش

من كويري بي نشونم پر زخمم اگر چه خاموشم
اون اسيرخستة خسته كه سراپا هميشه آغوشم
من كويري بي نشونم پر زخمم اگر چه خاموشم
اي ستاره قبلة من باش كه زيارت شده فراموشم

[آي ستاره آي ستاره آي ستاره
پشت پردة ابر تيره اي دوباره
سرمه اي بكش بر دو چشم خود كه امشب
شب نشيني لحظه هاي انتظاره
آي ستاره آي ستاره آي ستاره
پشت پردة ابر تيره اي دوباره
سرمه اي بكش بر دو چشم خود كه امشب
شب نشيني لحظه هاي انتظاره]
 

» پرستوها

[فرامرز اصلاني]
مهربانم گوش كن، گويي
هيچ كس ياد پرستوها نمي افتد
كوچ ما ديگر نه با فصلَست
فصل هم ديگر به باغ ما نمي افتد

[همخواني: فرامرز اصلاني و فرامرز آصف]
اي پرستوهاي خسته، سرزمين پاكيم كو
اين خيابانها غريبند، كوچه هاي خاكيم كو
اي پرستوهاي خسته، سرزمين پاكيم كو
اين خيابانها غريبند، كوچه هاي خاكيم كو

[فرامرز آصف]
اي صبا، اي صبا، گر سوي ايرانم گذشتي
خاك آن را غرق بوي نسترن كن
هر كجا فرياد فرهادي شنيدي
ياد شيرينِ دلِ تنهاي من كن

[همخواني: فرامرز اصلاني و فرامرز آصف]
اي پرستوهاي خسته، سرزمين پاكيم كو
اين خيابانها غريبند، كوچه هاي خاكيم كو
اي پرستوهاي خسته، سرزمين پاكيم كو
اين خيابانها غريبند، كوچه هاي خاكيم كو

[همخواني: فرامرز اصلاني و فرامرز آصف]
اي پرستوهاي خسته، سرزمين پاكيم كو
اين خيابانها غريبند، كوچه هاي خاكيم كو
اي پرستوهاي خسته، سرزمين پاكيم كو
اين خيابانها غريبند، كوچه هاي خاكيم كو

[فرامرز اصلاني]
اي صبا، اي صبا، گر سوي ايرانم گذشتي
خاك آن را غرق بوي نسترن كن

[فرامرز آصف]
هر كجا فرياد فرهادي شنيدي
ياد شيرينِ دلِ تنهاي من كن

[همخواني: فرامرز اصلاني و فرامرز آصف]
اي پرستوهاي خسته، سرزمين پاكيم كو
اين خيابانها غريبند، كوچه هاي خاكيم كو
اي پرستوهاي خسته، سرزمين پاكيم كو
اين خيابانها غريبند، كوچه هاي خاكيم كو
كوچه هاي خاكيم كو
كوچه هاي خاكيم كووووووووو.

 متن : سامان فرضي

» اندک اندک

از رو عادت به رفاقت
دل ما را ساده بردي
تن سرد اين غريبو
تو به خشم شب سپردي
از قفس تا به رهايي
مرگ بر رنگ سياهي
يا هو ضامن آهو
نفس هم نفسم كو
مرگ مرغ در قفسم كو
پیر دیر فرقه من تو
ماه شام آخر من تو
اي عشق دست به سرم كن
پي شب در به درم كن
با جنون هم سفرم كن
تو برقص اي باد بهار
هوووووووووووو
تو بگو باز از غم يار
هوووووووووووو
زنده باد بر حلقه دار
شب جشن اين ديدار
همه خواب و ما بيدار
چه غمي دارد دلشان
پر درد است دامنشان
بي ستاره اس هر شبشان
منو تو ما وايشان
به ضمانت درويشان
اندك اندك جمع مستان
يار ما و ياور ما
اندك اندك مي پرستان
تاج عالم بر سر ما
خوش به حال سوته دلي
كه رها شد با ايشان
به ضمانت درويشان
اين چه سند چه قباله ي تلخيست
بوي كفن پوشان
دولت عشق از مكتب ما شد
جان تو و جان ايشان
بگو بگو خورشيد خاموش
خوش به سعادت خاموشان
گر شما بود و ما شد
به شرف دست درويشان

بگو بگو تو جنس بادي بوي علف را تازه كردي
بگو بگو باروون كه نم زد رسم و به هم زد باز بر ميگردي
اگه شورم شور تو دارم اي كس وكارم
تو رو دارم
تو رو دارم شكر گذارم شكر تو گفتن
شهرت كارم
دل به دريا اگر زدي بزن و با دريا باش
هيهات از درد غريبي تو غريب الغربا باش
اهاي اهاي كي پس خدا بود
كي پشت چين پرده ها بود
اهاي اهاي كي ناخدا بود
از عشق ميمرد و بي صدا بود
تو خدايي تو ناخدايي
تو بي صدا و با صدايي
تو كجايي بگو به عالم
كه مشت ما و پشت مايي
دل به دريا اگر زدي بزن و با دريا باش
آب باد آتش و خاكي
فكر چشم تر ما باش
اندك اندك ...

» ننه

ننه جون وای ننه جون
ننه جون وای ننه جون
خواب بودم خواب دیدم
خونهِ همسایمون
پلوپزون ننه جون
امشب عقد کنونه ننه جون
از بس دل و دل کردی ننه
آب ما رو گل کردی ننه
ننه جون وای ننه جون
ننه جون وای ننه جون
آی ننه من یه زن می خوام
یک زن شیر زن می خوام
که قدش بلند باشه
که موهاش کمند باشه
از بس دل و دل کردی ننه
آب ما رو گل کردی ننه
از بس دل و دل کردی ننه
آب ما رو گل کردی ننه
ننه جون وای ننه جون
دختر همسایه مون
قدش بلنده ننه جون
موهاش کمنده ننه جون
از چشم و ابروش که نگو
چشماش قشنگه ننه جون
ابروهاش قشنگه ننه جون
از بس دل و دل کردی ننه
آب ما رو گل کردی ننه
از بس دل و دل کردی ننه
آب ما رو گل کردی ننه
گفتی که زن بلا میشه
آفت جون ما میشه
از قهر چشماش که نگو
زلزله ها بپا میشه
این دو سه روز عمر آدم
یک شبه فردا میشه
گفتی که زن بلا میشه
آفت جون ما میشه
واسه دل بی کس من
مثله خود خدا میشه
قشنگ ترین و بهترین
عروس دنیا میشه
عمری را با ما و
تاج سر ما میشه
دختر همسایه مون
قدش بلنده ننه جون
موهاش کمنده ننه جون
موهاش کمنده ننه جون
از چشم و ابروش که نگو
چشماش قشنگه ننه جون
ابروهاش قشنگه ننه جون
از بس دل و دل کردی ننه
آب ما رو گل کردی ننه
از بس دل و دل کردی ننه
آب ما رو گل کردی ننه
از بس دل و دل کردی ننه
آب ما رو گل کردی ننه
از بس دل و دل کردی ننه
آب ما رو گل کردی ننه
از بس دل و دل کردی ننه
آب ما رو گل کردی ننه
 
» کرشمه
تا پيدات ميشه خورشيد آسه ميره
از ترسش ماه شب از راسه مي ره
ماشاالله پشت بنچاقت نوشته كه از تو بعد ها مد شد كرشمه
تا پيدات ميشه خورشيد آسه ميره
از ترسش ماه شب از راسه مي ره
نترسين هول نشين اين رسم اونه
واسه اينه كه اسمش جون جونه
خدا خواستش از اين ور رات بيفته
ستاره خم بشه رو پات بيفته
ماشاالله پشت بنچاقت نوشته كه از تو بعد ها مد شد كرشمه
تا پيدات ميشه خورشيد آسه ميره
از ترسش ماه شب از راسه مي ره
ماشاالله پشت بنچاقت نوشته كه از تو بعد ها مد شد كرشمه
خودت خواستي بري رفتي و مردم
مواظب باش تو رو دستت سپردم
خداييشم اگه اسمتو بردم بجز جون چشات قسم نخوردم
تو اي خاتون من تاج سر من تو اي آزادي بال و پر من
تمام آبروي عشق گروته همة سقا خونة آينه جلوته
بزن بشكن بريز عشقو بسوزون بنا كن قبله از خاكستر اون
تا پيدات ميشه خورشيد آسه ميره
از ترسش ماه شب از راسه مي ره
ماشاالله پشت بنچاقت نوشته كه از تو بعد ها مد شد كرشمه
بگو درد دل مارا بگو درد دل ما را بگو درد دل مارا
زيارت كن تو صحرا را بگو درد دل ما را
نگو عاشق كشي رسمه وضو كن آب دريا را
تو از اينجا ببر ما را بگو درد دل مارا
شفاعت كن تو دنيا را بگو درد دل ما را
چراغ واژه خاموش است خبر كن اهل فردا را
تا پيدات ميشه خورشيد آسه ميره
از ترسش ماه شب از راسه مي ره
ماشاالله پشت بنچاقت نوشته كه از تو بعد ها مد شد كرشمه
چشامو محضرين شش دانگ فداش كن
بهش فوت كن واسش نظر كن دعاش كن
ببر راهي به سمت كربلاش كن
به زور جادوجنبل مال ماش كن
خاطر خواهي مو بستم با طلسمت
حلالش هر كي قسم خورد به اسمت
واسه اين اسممو كردم به اسمت كه با اسمم بشه فوت کرد طلسمت
زيارت نامه رو وقتي نوشتم
به قدر اسم تو خاليش گذاشتم
ماشاالله پشت بنچاقت نوشته
كه از تو بعد ها مد شد كرشمه
تا پيدات ميشه خورشيد آسه ميره (آسه ميره)
از ترسش ماه شب از راسه مي ره (! !)
ماشاالله پشت بنچاقت نوشته كه از تو بعد ها مد شد كرشمه

 

»جنگ و صلح

ببین
تو ای رفیق
ای نارفیق
ای وجود با من و از من رها
ای آن من دیگر، تو ای انسان
این سرود دلنواز جان جانان است
که هر دم می نهد مرهم به زخم هر دلی و،
می کشد دست نوازش بر سر ما
این نفیر خشم یاران
بی قراران
قسم خورده سواران پریشان است
که زیر سلطه ی شلاق شب صبح امید را می پویند راه.
تو شاهد باش
مراقب باش
تحمل کن سر ناسازگاری فلک، این چرخ گردون را
که در آخر، در این مهمانی کوتاه،
تو می مانی و مشتی خاک
که گر نامت نکو باشد
تو را باکی نباشد
از هجوم باد هرزه گرد تشنه ی یغما

 

+ 23:37 توسط farzad